عُمر ما را مهلت...
عُمر ما را مهلت... شهر غریبیم...! که با تو هرچه هست میرود!
زن و مردی در خانه‌ای با تنش حرف می‌زنند و مرد با حالت تهدیدآمیز اشاره می‌کند؛ متن شعری غمگین است و می‌گوید شهر غریبیم.
منبع: @pale_dreamerr در ایکس
گیف‌های مشابه
چرکامون رفت مشتی
تدبیری نیست!
این رفتار سردت باعث شد توی گرمای تابستون سردم بشه
حالم خوب نیست،پاشو باهام کوبیده درست کن.
باشه داداش فهمیدیم بلدی دل بشکنی
غمگینم مثل فست فودیی که زنش مرده اما مجبوره بندری بزنه
Seek tear
گر بمیرد پسری از قبر او روید گلی
پدرم ساقی نبود
غمبرگر
سخت دلم گرفته از چرخش چرخ روزگار
فقر